حال گروه پژوهشی به سرپرستی آپریل بلسکه-ره‌چک (April Bleske-Rechek) از دانشگاه ایوکلیر (Eau Claire) در آمریکا پژوهشی در این زمینه انجام داده‌ که نتایج جالبی را در پی داشته است.

آنها روابط دوستی بین بیش از ۴۰۰ زن و مرد در سنین ۱۸ تا ۵۲ سالگی را مورد بررسی قرار دادند. در مرحله اول نظرسنجی از ۸۸ زن و مرد که با هم رابطه‌ی دوستی داشتند، خواسته شد که در مورد وجود جاذبه جنسی احتمالی در رابطه‌ی دوستی‌شان اظهار نظر کنند. آنها همچنین باید می‌گفتند که آیا می‌توانند یک قرار ملاقات رمانتیک با دوست خود را تصور کنند.

سرپرست این پژوهش می‌گوید: «در بیشتر موارد حداقل به میزان کمی هم که شده کشش جنسی بین دو طرف وجود دارد، حتی زمانی که هر دو تأکید می‌کنند که رابطه‌شان تنها دوستی به سبک افلاطونی، یعنی بدون وجود روابط جنسی است.»

در این پژوهش بویژه مردان نسبت به دوست مؤنث خود کشش احساس می‌کردند و می‌توانستند یک قرار ملاقات عاشقانه را به خوبی تصور کنند. ولی زنان کمتر نسبت به این ایده علاقه نشان می‌دادند.

نقش کشش جنسی در دوستی بر روابط زناشویی

در مرحله دوم نظرسنجی افرادی مورد پرسش قرار گرفتند که با جنس مخالف دوست هستند و در عین حال شریک زندگی نیز دارند. داوطلبان بایستی نکات مثبت و منفی دوستی خود و همچنین رابطه خود با شریک زندگی‌شان را ذکر می‌کردند.

اکثر داوطلبان در دوستی افلاطونی (دوستی بدون داشتن روابط جنسی) نکات مثبت بیشتری نسبت به نکات منفی می‌دیدند. آنها معتقد بودند که رابطه دوستی با جنس مخالف به آنها این فرصت را می‌دهد تا با افکار آنها بیشتر آشنا شوند. شمار زیادی نیز کشش جنسی بین زن و مرد را بیشتر به عنوان مانعی بر سر راه دوستی می‌دیدند.

روانشناسان در جریان این پژوهش متوجه شدند که هر چقدر که کشش بین فرد مورد پرسش و دوست او شدیدتر است، نارضایتی در روابط زناشویی او نیز بیشتر است.

به نظر آپریل بلسکه-ره‌چک دو احتمال وجود دارد: «یا کشش موجود در رابطه دوستی با فرد سوم تأثیر بد روی رابطه با شریک زندگی دارد، یا اینکه فرد در یک رابطه‌ی ناخوشایند به سر می‌برد و به دنبال یک شریک زندگی دیگر می‌گردد