روانشناسی فضانوردان
روانشناسی فضانوردان
حضور در فضا تجربهای جدید و منحصر بهفرد برای بشر پس از چندین هزار سال زندگی بر روی سیاره زمین است. پدیده شگرف زندگی در فضا که شاید بتوان گفت بارزترین خاصیت آن عدم وجود گرانش زمین و بیوزنی است، قاعدتاً اثرات متعددی را بر ارگانیسم انسان در پی دارد. یک فضانورد از هنگام پرتاب به فضا تا بازگشت مجدد به زمین و حتی پس از آن، با دهها مساله حیاتی پیچیده روبرو است.
از همین روست که در کنار همه علوم و فناوریهای عرصه فضا، شاخه پزشکی فضایی یا هوافضایی از نقش پررنگ و ویژهای برخوردار است. اما حیات یک انسان فقط به عوامل فیزیکی مانند ضربان قلب، دستگاه گوارش، دستگاه تنفس و ... خلاصه نمیشود. روح و روان انسان به عنوان اشرف مخلوقات، نیز در کیفیت و کمیت حیات بسیار مهم و تعیینکننده است. البته باید به این نکته توجه داشت که روان و جسم انسان همواره در تعامل و ارتباط متقابل با یکدیگر قرار دارند و هر یک از آنها میتواند بنا به شرایط حاکم، علاوه بر ایجاد تغییر در خود، در دیگری هم تأثیر متقابل داشته باشد.
فضانوردان اقلیتی بسیار بسیار اندک از انسانها را تشکیل میدهند. ماموریت سخت و ویژه آنها در محیطی ناآشنا و نامانوس، باعث شده تا همواره به عنوان قهرمان در جوامع بشری مورد توجه قرار گیرند. اگرچه فضانوردان عدهای خاص هستند که به لحاظ قابلیتهای فیزیکی، هوش و سلامت روح در مقیاس بالاتری از میانگین جامعه قرار دارند، بدیهی است که به لحاظ توانمندیهای جسمی، غرایز و روح و روان همان چارچوبهای بشری را دارا هستند. عوارض ناشی از حضور در فضا و شرایط موجود در محیطهای خارج از زمین، دارای اثرات جسمی و روحی مختلفی بر روی فضانوردان است.
فضانوردان از بین سالمترین و قویترین افراد به لحاظ جسمی و روحی انتخاب میشوند. لذا اصولاً یک فضانورد قبل از فضانورد شدن به هیچوجه درگیر مشکلات روحی و روانی نیست. آنچه که ممکن است در فضانورد تاثیر منفی داشته باشد، مربوط به دوره تمرینات بر روی زمین و بهخصوص در دوره ماموریت در فضا است.
دو مورد از مهمترین بیماریهای روحی و روانی شایع در فضانوردان، افسردگی و آستنیا است. آستنیا دارای علایمی نظیر خستگی غیرطبیعی، فشار روحی، بدخلقی، ضعف حافظه و پریشانی است. سایر عوارضی که گاهی در فضانوردان مشاهده شده است عبارتند از: احساس سرخوشی غیرطبیعی، روانرنجوری، پذیرش و بروز جنبههای منفی شخصیتی، کاهش در توانمندیهای فردی، کاهش در توانایی انجام کارهای همزمان، کاهش در سطح هوشیاری، زمان پاسخ و قدرت تمرکز. البته این عوارض بیشتر در اثر پروازهای فضایی طولانیمدت رخ میدهند و پروازهای کوتاهمدت با عوارض روحی و روانی کمتری درگیر هستند .
امروزه با جدیتر شدن برنامه سفر به مریخ و از آنجا که رفت و برگشت به این سیاره بیش از 450 روز به
دوستان در این وب در زمینه کلیه مسائل ومشکلات فرد وخانوادگی واجتماعی مقالاتی درج شده است .چنانچه مطلب ویا سئوالی داشتید در قسمت نظرات بیان نمایید.به امید اینکه بتوانم قسمتی از مشکلات شما را حل نمایم.