بین 12 تا 18 ماهگی، یادگیری راه رفتن حول محور 4 مرحله تنظیم می‌شود:

1- راه رفتن با نگه داشتن لبه های پارک کودک، 2-مامان یا بابا دو دستش را می‌گیرند، 3- فقط یک انگشتش را می‌گیرند، 4- و در نهایت به تنهایی راه می‌رود. زمانی که به فرزندتان کمک می‌کنید تا راه برود، حواستان باشد که بازوهایش را بیش از حد بالا نیاورد. بهترین حالت این است که بازوهایش بیش از حد شانه ها بالا نیایند. طی این دوره، کامیونی که آن را بکشد یا هر چیز دیگری که غلت بخورد، بسیار مناسب اند، در این مدت والدین باید سختی را تحمل کنند و همه جا دنبال فرزندشان باشند. فراموش نکنید که در تمام مراحل باید پیشرفت های کودک را تشویق کرد! به این ترتیب او اعتماد به نفس پیدا می‌کند.
او خستگی ناپذیر، راه می‌رود
چه انرژی ای! باید به او امکان سوزاندن این انرژی را به واسطۀ تمام موقعیت های راه رفتن و دویدن داد. اما به شرطی که او بتواند ریتم مناسب خود را بیابد. در واقع، کسی که پای کوچکی دارد، گام کوچکی نیز دارد، زمانی که ما عجله داریم، ممکن است برای مان سخت باشد که روش خود را به او تحمیل نکنیم و دستش را نکشیم. در این مرحله، شما می‌توانید به او کمک کنید تا تعادلش را تقویت کند، مثلاً بگذارید روی یک دیوار کوچک راه برود (دست هایش را بگیرید)، یا روی یک سطح نرم (مثل یک بالش) قدم بزند یا بدون هیچ فشاری از یک پله بالا و پایین برود.

درتمام این موارد، صبور باشید. نوزاد کارهای زیادی برای انجام دادن دارد و همزمان می‌‌خواهد چیزهایی را هم کشف کند، شاید هنوز وقتش برای او نرسیده باشد. اما اگر تا 18 ماهگی هیچ اقدامی برای راه رفتن نکرد، بهتر است با پزشک یا متخصص اطفال مشورت کنید، در صورت کم توانی، احتمالاً جلسات فیزیوتراپی را تجویز می‌کنند. مشکل هر چه که باشد، این تأخیر کوچک نمی‌تواند نتایج نگران کننده ای داشته باشد.