مشاوره و مددکاری

آیا به خود اجازه می دهیم خشم و عصبانیت ما را به سوی تهاجم و خشونت سوق دهد ؟

آیا این احساسات را در خود مدیریت می کنیم تا سخت تر بکوشیده ، شجاع تر و بهتر عمل کنیم ؟

آیا به خود اجازه می دهیم عصبانیت مان را روی هم انباشته و بر سر هر کس که سر راهمان قرار می گیرد خالی کنیم ؟ یا آن که این احساسات و انرژی را به طور موثر هدایت می کنیم ؟

نکته مهم آن است که صرفا به این دلیل که عصبانیت و خشم امری  طبیعی است نباید آن را خوب تلقی کرد و یا در مقابل آن تسلیم شد .

رفتارهای پرخاشگرانه به دو طبقه کلی تقسیم می شوند .

رفتار های پرخشگرانه واکنشی  ؟ به خشم یا پاسخی تلافی جویانه نسبت به یک عامل تحریک آمیز واقعی یا ذهنی اطلاق می شود . این نوع رفتارهای خشونت آمیز ، بیشتر تکانشی هستند . یعنی افراد بدون توجه به هدف و پیامد رفتارشان ، خشم خود را ابراز می دارند .

رفتارهای پرخاشگرانه کنش گرا یا ابزاری ؟ معمولا بدون دلیل بوده و هدف گراست فردی که دست به پرخاشگری کنش گرا می زند در حال برون ریزی این باور است که خشونت روشی کارآمد و قابل قبول برای دستیابی به برخی اهداف است . برای چنین فردی ، پرخاشگری شیوه ای مجاز ، موجه و یا ضروری در جهت رسیدن به هدف تلقی می شود .

چه افرادی بیشتر در معرض خشم قرار دارند ؟

افرادی که نیاز به کنترل دیگران دارند و تسلط به آنها را دارند .

افرادی که از اشتباه کردن و خطا می ترسند .

افراد کمال گرا .

افرادی که در برابر عقاید ، باورها ، اطلاعات نو و جدید مقاومت می کنند .

افرادی که نیاز زیادی به پذیرش و تایید دارند .

افرادی که عزت نفس و اعتماد پایینی دارند .

افرادی که تحمل ناکامی و یا به تاخیر افتادن خواسته های خود را ندارند .