پس اگر شما از عدم‌اعتیاد فرزند خود اطمینان دارید، یا شک دارید که او معتاد باشد، یا می‌دانید که او معتاد است، با دقت این مقاله را بخوانید. حتما برای کمک به شناخت اعتیاد راهی خواهید یافت و یاد خواهید گرفت برای از بین بردن آن چه اقداماتی انجام دهید و چه کارهایی می‌توانید انجام دهید تا به شما و فرزندتان در برخورد با آن کمک شایانی کند.

معتادان در پنهان کردن اعتیادشان به مواد‌مخدر از والدینشان بسیار ماهرند اما والدین نمی‌خواهند وجود این موضوع را باور کنند.

به علاوه، رویکردی داورانه هم وجود دارد که مصرف مواد‌مخدر نتیجه تربیت نامناسب والدین است که اکثر پدر و مادرها، حتی با وجود شواهد محکم ﺁن را انکار می‌کنند. در اینجا تعدادی پرسش برای کمک به تشخیص شما برای اطمینان یافتن به دچار بودن فرزندتان به بیماری اعتیاد آمده است:

1- آیا فردی در خانواده دارید که معتاد باشد؟ ژنتیک نقش مهمی را در این زمینه ایفا می‌کند و گاهی این بیماری به یک یا 2نسل بعد نیز منتقل می‌شود.

2- تا به حال نشانه‌ای از مصرف مواد‌مخدر نظیر سرنگ، سیخ، گیره کاغذ باز شده و... را در خانه یافته‌اید؟ بچه‌ها برای مخفی کردن مواد‌مخدر از والدین خود، آنها را در مکان‌های دور از دسترس می‌گذارند. پس اگر آنها مدرکی از خود به‌جای گذاشتند، نشانگر از دست دادن کنترل مصرف است.

3- تا به حال تغییری اساسی مانند عادات نظافت، مطالعه‌کردن، کناره‌گیری، افسردگی، دوستان جدید، پرخاشگری، حالت‌های تهاجمی افراطی و... در رفتار آنها مشاهده کرده‌اید؟

4- آیا تا به حال فرزند شما به دلیل عدم‌کنترل هنگام رانندگی یا به جرم دزدیدن جنس از مغازه دستگیر شده است؟

5- تا به حال آثار سوختگی روی انگشتان یا لب‌ها، یا جای سوزن یا زخم در بینی و صورت او دیده‌اید؟

6- آیا فرزندتان لاغر و بی‌اشتها شده است؟

7- آیا او مشکل مالی دارد و از توضیح دادن درباره اینکه چطور پول‌هایش را خرج کرده امتناع می‌کند؟

خوشبختانه این سؤالات شما را در تشخیص اینکه آیا مشکلی وجود دارد یا خیر، یاری خواهد کرد. اگر اعتقاد به‌وجود مشکل دارید، با درک اینکه چه رفتاری قادرید انجام دهید یا چه رفتاری نمی‌توانید انجام دهید و اینکه چگونه باید از آن اجتناب‌ شود، آغاز کنید.

انجام آنچه به شما و فرزندتان کمک می‌کند: بعد از اینکه دریافتید فرزند شما معتاد است، پیش از هرگونه تصمیم‌گیری شتابزده‌ای، خوب است به خاطر داشته باشید معتاد بیماری است که برای روبه‌رو شدن با مسائل بی‌شمار مربوط به اعتیاد آماده شده است.

شما یا باید او را به یک گروه پشتیبان با روش 12‌مرحله‌ای، یا یک مشاور ماهر در زمینه اعتیاد و یا هر 2 را انجام دهید. همراه درمان فرزندتان باید به‌دنبال فردی باشید که شما را در برخورد با درد، عدم‌اطمینان، ترس و جنون که برای والدین فرزندان معتاد امری طبیعی است، یاری کند. نخستین فکر سالمی که باید به سوی خود بکشید این است که شما باعث معتاد شدن فرزندتان نبوده‌اید. شما نمی‌توانید اعتیاد را درمان و کنترل کنید. برخی از مسائل خاصی که می‌توانید انجام دهید:

1- برای ایجاد یک فضای سالم عاطفی در خانه تمرکز کنید. بر اینکه منظورتان از این عمل چیست، هدفتان از آنچه می‌گویید چیست و عدم‌بی‌ارزش بودن آن پافشاری کنید.

2- بر خود تمرکز کنید نه بر فرزندتان. حال او و شما بهتر خواهد شد. تنها به جای تسلط بر فرزندتان‌، بر خودتان مسلط باشید.

3- همکاری پدر و مادر برای تعیین حد ومرزهایی که مشخص‌کننده بایدها و نبایدها در خانه و پیامدهای رفتاری غیرقابل‌قبول آنهاهستند، اهمیت فراوانی دارد.

4- صبور باشید و از این شیوه بهبود خشمگین نشوید. کمک شما به درمان اعتیاد شاید محقق شود و شاید هم نشود. سرنوشت این است. اگر بهبودی حاصل شد، نتیجه آنچه شما انجام داده‌اید نخواهد بود بلکه این مسئله در نتیجه روش 12‌مرحله‌ای است که معتاد دیگری برای اجرای پیام تجربه، مقاومت و امیدواری به اشخاص معتاد انجام می‌دهد، است.

5- حس شوخ طبعی و حق‌شناسی خود را حفظ کنید. این موارد هنگام مواجهه با بحران به شما کمک می‌کند.

6- به یاد داشته باشید که فرزندتان توانایی و قدرت بالایی دارد.

7- امیدوار باشید که همه چیز درست می‌شود. امیدواری، شما را از نظر روانی، سلامت نگه‌می‌دارد و در انجام وظایفتان به شما کمک می‌کند.

8- در برنامه 12 مرحله‌ای درمان، برای مهار اعتیاد همکاری کنید و یک پشتیبان بگیرید. با این کار متوجه خواهید شد که تنها نیستید و راه نجاتی وجود دارد.

رنجش، شرم و خشم، مواردی است که با مشاهده فرزندتان در این وضعیت فکر شما را به‌خود مشغول می‌کند. با این حال با ذکر مسائل فوق و ایجاد تعهد به روند بهبودی‌، چه اعتیاد فرزندتان ادامه داشته باشد چه نداشته باشد، آرامش، شادی و آزادی را خواهید یافت. گاهی فرزند شما پس از مشاهده تغییرات رفتاری شما رو به بهبودی می‌رود. شاید اعتیادی که به بهبودی منجر می‌شود، انگیزه شما برای شروعی دوباره در زندگی و تمرکز دوباره بر مسائلی که واقعا با اهمیت است، مانند خدمت‌رسانی به دیگران، همدردی، تصدیق و صداقت، باشد.