مشاوره و مددکاری

    93درصد معتادان شهري ايران طبق نتايج اين تحقيق، بيش از يك سال در شهر به سر برده و روستايي تبار نبودند.
    ميانگين سن شروع مصرف مواد در كشور با احتساب مصرف الكل 78/22 سال و بدون محاسبه مصرف الكل 24/23 سال بود كه با سن شروع اعتياد در ارزيابي سريع اعتياد سال 1383 تفاوتي نداشت. 6/44 درصد معتادان در گروه سني كمتر از 29 سال قرار داشتند. بالاترين تعداد معتادان در گروه سني 25 تا 29 سال (7/25 درصد) گزارش شد. ميانگين سني معتادان كشور 59/32 سال بود. تعداد معتادان كمتر از 20 سال در مقايسه با RSA سال 83، از 5 به 3 درصد و معتادان 20 تا 24 ساله كشور از 17 به 15 درصد كاهش يافته بود.
    7/41 درصد معتادان مجرد و 9/47 درصد متاهل بودند.
    5/43 درصد معتادان در منزل پدري، 6/25 درصد در منزل استيجاري و20 درصد در منزل شخصي زندگي مي كردند.
    6/34 درصد معتادان، كارگر ساده و ماهر بودند. 6/12 درصد به رانندگي اشتغال داشتند. 10 درصد معتادان از محل كار اخراج شده بودند. 5/13 درصد بيكار بودند. 30 درصد معتادان كشور فاقد شغل بودند كه 70 درصد آنان بيكار و بقيه بازنشسته يا خانه دار بودند. 9 درصد معتادان كشور اعلام كردند كه اعتياد عامل اصلي بيكاري آنها بوده و 12 درصد نيز اعلام كردند كه پيش از آغاز اعتيادشان بيكار بودند.
    16درصد معتادان از طريق خريد و فروش و حمل مواد، كسب روزي مي كردند.
    متوسط درآمد ماهانه معتادان 360 هزار تومان در ماه بود كه 160 هزار تومان از اين درآمد به طور متوسط صرف اجاره بهاي مسكن مي شد.
    2/85 درصد معتادان سيگار مصرف مي كردند و 3/8 درصد اصلاسابقه مصرف سيگار نداشتند.
    34 درصد معتادان، ترياك مصرف مي كردند.
    6/26 درصد معتادان مصرف كننده كراك (هرويين فشرده – كراك افغاني) بودند كه ميانگين ميزان مصرف ماهانه كراك در كشور 31 گرم در ماه يا روزانه يك گرم بود و ماهانه به طور متوسط 237 هزار تومان صرف خريد كراك در كشور مي شد.
    2/19 درصد معتادان، هرويين مصرف مي كردند.
    5/4 درصد معتادان شيره ترياك و شيره سوخته مصرف مي كردند و ماهانه براي خريد 81 گرم سوخته به طور متوسط 170 هزار تومان مي پرداختند.
    1/4 درصد معتادان، نورجيزك مصرف مي كردند و ماهانه براي خريد 148 آمپول دو هزار توماني نورجيزك، 223 هزار تومان مي پرداختند.
    6/3 درصد معتادان، شيشه مصرف مي كردند و براي خريد 9 گرم مواد، ماهانه 214 هزار تومان مي پرداختند.
    در RSA 86 مصرف حشيش از 9 به دو درصد و مصرف اكستاسي از 5/1 به 4/0 درصد كاهش يافته بود.
    4/55 درصد معتادان، داروهاي اعتيادآور يا حاوي موادمخدر مصرف مي كردند كه بنزوديازپين ها، داروهاي حاوي كدئين و ترامادول از آن جمله بودند و 35 درصد معتادان كشور به طور خاص، ترامادول مصرف مي كردند.
    58 درصد معتادان به شيوه دودي، 20 درصد با خوردن مواد، 9/18 درصد با تزريق و 1/3 درصد به صورت انفيه مواد مصرف مي كردند در حالي كه روش هاي كم خطرتر مصرف مواد مانند مصرف دخانيات از 65 به 57 درصد كاهش يافته بود و تزريق مواد مخدر هم از 12 به 18 درصد افزايش يافته بود.
    90درصد معتادان حشيش، اين ماده را به صورت دخاني مصرف مي كردند.
    38 درصد معتادان هرويين، 20 درصد معتادان كراك و 20 درصد معتادان شيشه، مصرف كننده تزريقي اين مواد بودند.
    از جمع 800 هزار الي يك ميليون و 700 هزار نفري معتادان كشور، 190 هزار نفر معتاد تزريقي بودند.
    معتادان كشور ماهانه حدود 1000 الي 5 ميليون تومان صرف اعتياد مي كردند كه ميانگين اين رقم در هر ماه، حدود 187 هزار و 552 تومان و 130 هزار و 676 تومان برآورد شده بود.
    2/18درصد معتادان، نخستين بار در منزل شخصي، 2/33 درصد در منزل دوستان و 10 درصد در محيط كار مواد مخدر را مصرف كرده بودند.
    8/22درصد معتادان به علت كنجكاوي، 4/18درصد براي كسب لذت، 14 درصد به علت مشكلات رواني و 2/13 درصد براي تفريح اقدام به آغاز مصرف مواد مخدر كرده بودند در حالي كه 1/45 درصد معتادان به پيشنهاد دوستان خود مصرف مواد را آغاز كرده بودند.
    18درصد معتادان كشور تزريق مواد مخدر را به عنوان روش اصلي مصرف انتخاب كرده بودند و حدود 2/25 درصد معتادان تزريقي طي يك سال منتهي به پاسخ به پرسشنامه RSA تزريق مشترك داشتند كه 7/6 درصد كل معتادان كشور را شامل مي شد.
    تعداد افرادي كه اولين بار در سن كمتر از 20 سال، مواد مخدر را تزريق كرده بودند از 16 به 13 درصد كاهش يافته و مصرف كنندگان تزريقي مواد مخدر در گروه سني 20 تا 24 سال از 35 به 32 درصد كاهش يافته بود كه در بررسي موقعيت اولين تزريق، جمع دوستان، نخستين رتبه را به خود اختصاص داده بود.
    3/37 درصد معتادان كسب لذت بيشتر، 5/35 درصد اثرگذاري سريع تر، 6/24 درصد بي اثربودن روش هاي قبلي مصرف و 3/22 درصد، راحتي مصرف را علت تزريق مواد مخدر عنوان كرده بودند.
    2/12درصد معتادان سرنگ خود را قرض داده، 3درصد سرنگ قرض گرفته و 6/20 درصد، هم قرض داده و هم قرض گرفته بودند علاوه بر آنكه 8/20 درصد معتادان علت اولين تزريق مشترك را در دسترس نبودن سرنگ و خماري زياد اعلام كرده بودند.
    84 درصد معتادان، سرنگ استريل مصرف مي كردند و تعداد معتاداني كه فقط از سرنگ شخصي خود استفاده مي كردند از 57 به 60 درصد افزايش يافته بودند.
    سابقه مسموميت ناشي از مواد مخدر از 36 به 41 درصد افزايش يافته بود.
    دستگيري معتادان از 43 به 38 درصد كاهش يافته بود در حالي كه اقدام به درمان از 60 به 75 درصد افزايش يافته بود.
    45 درصد از سهم درمان متوجه مراكز خصوصي درمان بود.
    15درصد از درآمد نفتي كشور در شرايط عادي و معادل 3 ميليارد دلار و 5 درصد از اين درآمد در شرايط استثنايي، يعني حدود پنج درصد از گردش مالي كشور صرف خريد، فروش و مصرف مواد مخدر مي شد.
    5 درصد معتادان كشور كارتن خواب و بي خانمان بودند.
    حدود 15 هزار معتاد - 75 درصد معتادان - تحت درمان قرار داشتند كه پوشش درمان نگهدارنده با متادون، 2/12 درصد و سم زدايي با متادون 7/33 درصد برآورد شده بود.
    7/59 درصد معتادان تحصيلاتي پايين تر از مقطع دبيرستان و 2/91 درصد معتادان، تحصيلات ديپلم و زير ديپلم داشتند.