پرخاشگری نوعی واکنش رفتاری است که در افراد خشمگینی که ترسو و ضعیف بوده و احساس ناامنی می کنند دیده می شود.

 

پیامدهای عصبانیت در جسم، فکر و رفتار

از محرک های خفیف گرفته تا پرخاش های شدید، عصبانیت ضربان قلب و فشار خون را افزایش می دهد، اما گاهی اوقات حتی اثرات عصبانیت مخرب تر می شود.

 

وقتی نشانه های قابلف رویت جسمانی در شخص عصبانی بروز می کند، چشم ها و چهره او قرمز می شود،بدنش می لرزد، دست ها و زانوهایش مرتعش می شود و شدت صدایش افزایش می یابد. افرادی که غالباً احساس جوشی شدن و از کوره در رفتن دارند معمولاً دچار مشکلات فیزیکی مانند زخم معده و حمله قلبی می شوند.

 

عصبانیت عملکرد معمول بدن را مختل می کند و سبب فعالیت بیش از اندازه و بیش از ظرفیت بعضی از دستگاههای بدن می شود(مانند قلب یا غدد فوق کلیوی و غیره) عصبانیت های مکرر می تواند بیماری های بسیاری را در بدن ایجاد کند. شامل میگرن،سردرد، دیابت،ضعف اعصاب،فشار ماهیچه ای، درد پشت، اختلال در هضم غذا، اسهال، زخم معده و گاستریت. عصبانیت و ستیزه جویی دایمی باعث بالا رفتن فشار خون و افزایش خطر.اگر نیروی عصبانیت شما باقی مانده باشد، و آن را در کناری پنهان کرده باشید این امر می تواند عواقب جدی مانند ابتلا به افسردگی، حملات قلبی، سکته مغزی و سایر بیماری ها می شود.

 

تاثیرات منفی خشم فقط محدود به بدن و جسم نیست، بلکه روان ما هم آسیب می بیند. بعد از اینکه فرد خشمگین شد دچار ناراحتی می شود، ناراحتی بابت اینکه چرا عصبانی شده است و بدین ترتیب خشم به تدریج احساس رضایت فرد را از زندگی تضعیف می کند. در تمام مدتی که عصبانیت در رفتار تاثیر می گذارد، ظرافت استدلال و هوش و فهم را کاهش می دهد. نیروی عقل در هنگام عصبانیت از وجود شخص رخت بر می بندد. در نتیجه فرد عصبانی به شدت احساساتی و برانگیخته می شود. او خود نمی داند که چه می کند و چه می گوید.و هیچ کاری از او بعید نیست. به گفته پژوهشگران افرادی که نمی توانند عصبانیت خود را کنترل کنند با فروپاشی خانواده و بیماری های جسمی و روانی مواجه می شوند.

پس اگر کمی به خودتان مسلط شوید، نه تنها عصبانیت در مسیر مثبت هدایت می شود بلکه همیشه پیروز و سلامت خواهید بود

اما چه باید کرد؟

 

جالب است بدانید افرادی که در موقعیت های خشم برانگیز به خود و به فرد مقابل آسیب وارد نکرده و تا حد ممکن سعی می کنند به حق و حقوق خود برسند، افرادی هستند که:

 

**مراقب هستند که خشم به عصبانیت و پرخاشگری مبدل نشود، به زور متوسل نمی شوند.

 

** بدون متهم کردن فرد مقابل، مسئولیت احساسات خود را می پذیرند، به جای اینکه بگویند تو مرا عصبانی کردی. می گویند:من عصبانی ام.

 

** سعی می کنند که احساس خشم به درازا نکشد.

 

** می توانند با فرد مقابل بدون اینکه کنترل خود را از دست بدهند صحبت کنند. سعی می کنندحرف هایی بزنند که بعد از عصبانیت از گفتن آنها پشیمان نشوند ، شما می توانید بدون اینکه به دیگران آزاری برسانید؛ نیازهایتان را مطرح کنید که این روشی سالم و خوشایند برای مقابله با عصبانیت است.

 

پس اگر کمی به خودتان مسلط شوید، نه تنها عصبانیت در مسیر مثبت هدایت می شود بلکه همیشه پیروز و سلامت خواهید بود.

 

هر چقدر در طول زندگی روزمره عصبانیت بیشتری نشان دهیم، قطعاً تلخی حاصل از خشم، شیرینی بهره گرفتن و لذت بردن از نعمت زندگی را کم اثر خواهد کرد.

منابع:سایت تبیان