1 نقش بازي کنيد: با نقش بازي کردن و استفاده از عروسک‌هاي کودک يا عروسک‌هاي خيمه‌شب‌بازي و به کار گرفتن خود کودک در اين نمايش‌ها، مي‌توانيد به نتايج خوبي برسيد.

 
2 کمک کنيد تا احساساتش را بيان کند: کودکان خجالتي از اينکه مورد قضاوت ديگران قرار بگيرند، مي‌ترسند. اضطراب ناشي از اين موضوع باعث بروز حس حقارت در آنها مي‌شود. به كودك اعتماد به نفس بدهيد و به حرف‌هايش و چيزهايي که از اطرافيان شنيده، گوش کنيد.
 
3 به او نشان دهيد که خجالت خيلي بد نيست: خجالت کشيدن به عنوان يک مکانيسم دفاعي خيلي هم بد نيست. بدون آنکه اين موضوع را در نظر کودکان خيلي خوب جلوه دهيد، سعي کنيد آن را از شکل يک نقص و عيب در ذهن كودك درآوريد. از تجربه‌هاي خود بگوييد و با او همدردي كنيد تا کم‌کم از اين حالت فاصله بگيرد.
 
4 از زدن برچسب منفي خودداري کنيد: از گفتن جمله‌هايي نظير «او را ببخشيد، کمي خجالتي است!» خودداري کنيد. با بيان چنين جمله‌هايي کودک گمان مي‌کند دچار بيماري درمان‌ناپذيري است.
 
5 از خجالتي بودن او در جمع حرفي نزنيد: کودکان خجالتي در برابر حرف‌هاي اطرافيان بسيار حساس‌اند. حرف زدن، در مورد او وقتي خودش حضور دارد، وضعيت را وخيم‌تر خواهد کرد. کودکان خجالتي بيش از قضاوت‌هاي منفي، به قضاوت‌هاي مثبت نياز دارند. اطرافيان كودك هم بايد توجه داشته باشند كه براي تشويق كودك پيام‌هاي يكسان - از نظر كلامي و رفتاري- را بيان كنند مثلا وقتي مي‌خواهيد بگوييد «چه دختر خوش‌اخلاقي» بهتر است همراه با لبخند باشد نه اينكه لپ كودك را به شدت بفشاريد.

 
 
منبع : هفته نامه ی سلامت