كارشناسان تربیت كودك معتقدند، بازی وسیله‌ای است كه باید كودك را برای ورود به دنیای بزرگ‌تر آماده كند و اشتباه است كه والدین آن را به عنوان سرگرمی بچه‌ تلقی كنند.

اسباب‌بازی باید با سن، علایق و توانایی‌های كودك تناسب داشته باشد، زیرا اگر بازی با اسباب‌بازی خاصی خارج از توان كودك باشد اثرات منفی و مخربی بر ذهن كودك می‌گذارد.

ویژگی دیگر اسباب‌بازی هماهنگی آن با فرهنگ جامعه است، زیرا از آن طریق كودك واقعیت‌های اطراف را به‌طور ملموس تجربه می‌كند.
چرا كودكان ما همه اسباب‌ و وسایل مربوط به باربی‌ها را در دسترس دارند و خیلی از نوجوانان دختر آرزویشان این است كه شبیه باربی باشند؟ چرا كارتون‌ها، عكس‌ها و عروسك‌های باربی آنها را احاطه كرده و حتی كیف‌های باربی كه در كشور خودمان تولید شده است، آنها را تا مدرسه همراهی می‌كند؟

لزومی ندارد حتما برای بازی بچه‌ها به آنها اسباب‌بازی‌هایی با تفكیك جنسیتی بدهیم؛ زیرا استفاده از اسباب‌بازی‌های جنس مخالف در حد تعادل سبب می‌شود كه بچه با جنس مخالف خود نیز آشنا شود و در آینده به تفاهم بهتری با آن برسد.

اسباب‌بازی مناسب می‌تواند كودك را خلاق و هوشمند كند. اسباب‌بازی‌هایی كه خلاقیت كودك را به كار می‌گیرند، مثل پازل و لوگو قابلیت ساختن و خلق‌كردن دارند.

بازی‌های حسی، حركتی، اندام‌های كودكان را تقویت می‌كند مثل روروك و سه‌چرخه و بازی‌های تقلیدی ـ تخیلی كودك را با دنیای بیرون آشنا و او را آماده پذیرش نقش می‌كند.

بازی‌هایی مثل خمیر، نقاشی، ماژیك و كاردستی خلاقیت كودك را به كار می‌گیرند و بازی‌های فكری مانند شطرنج و پازل و حتی بازی‌های رایانه‌ای در حد تعادل، هوش كودك را فعال‌تر می‌كنند.

در مجموع می‌توان گفت اسباب‌بازی‌ها علاوه بر نقش آموزشی، وسیله‌ای برای سنجش توانایی‌های كودك به شمار می‌روند.